Ankara'nın siyasi hafızası, beklenmedik anlarda yapılan kabine değişiklikleriyle doludur. Ankara, sürprizleri sever.
20 Kasım 1991'de, Başbakan Süleyman Demirel, DYP-SHP koalisyonunun ilk kabinesini açıklarken birçok isim son ana kadar gizli tutuldu. Kulislerde konuşulan bazı isimler kabinede yer almazken, bazı sürpriz isimler bakanlık koltuğuna oturdu. Demirel, kabineyi her zaman lider inisiyatifinin bir göstergesi olarak gördü.
27 Temmuz 1994'te, Başbakan Tansu Çiller, ekonomik kriz ve siyasi baskıların gölgesinde kabinesinde beklenmedik değişikliklere gitti. Değişikliklerin zamanlaması ve tercih edilen isimler, Ankara kulislerinde konuşulan senaryoların önemli bölümünü boşa çıkardı.
30 Haziran 1997'de, Refahyol Hükûmeti'nin sona ermesinin ardından yaşanan süreçte, Ankara'da haftalarca farklı kabine formülleri konuşuldu. Ancak Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in hükümeti kurma görevini Mesut Yılmaz'a vermesi, siyasetin yönünü bir anda değiştiren en büyük sürprizlerden biri oldu. Ardından kurulan ANASOL-D Hükûmeti de birçok beklenmedik ismi kabineye taşıdı.
11 Ocak 2002'de, Başbakan Bülent Ecevit, sağlık sorunları ve koalisyon içindeki gerilimlere rağmen kabinesinde değişikliğe gitti. O dönemde istifalar ve yeni atamalar, siyasi gündemi bir gecede değiştirdi ve erken seçim tartışmalarını hızlandırdı.
Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi'nde ise sürprizlerin dozu daha da arttı.
10 Temmuz 2018'de açıklanan ilk Cumhurbaşkanlığı Kabinesi, Ankara kulislerinin önemli bölümünü ters köşe yaptı. Günlerce konuşulan birçok isim kabinede yer almazken, bürokrasiden ve özel sektörden gelen isimler bakan oldu.
Ankara, bazen sessizliğiyle konuşur.
Uzun yıllardır başkentte gazetecilik yapıyorum. Şunu öğrendim ki büyük değişiklikler bazen yüksek sesle değil, fısıltıyla gelir. Önce kulislerde cümleler değişir, ardından telefon trafiği hızlanır, görüşmeler sıklaşır. Sonra bir bakarsınız, herkesin "olur mu acaba?" dediği ihtimal, bir gecede gerçeğe dönüşmüş.
Bugünlerde hissettiğim atmosfer de buna benziyor.
Tek bir kaynağa dayanarak bilgi/kulis yazmamaya gayret ederim. Ancak bu kez birbirinden bağımsız çok sayıda emarenin aynı noktaya işaret ettiğini görüyorum.
Ankara kulislerinde, kabine revizyonunun ciddi biçimde gündemde olduğu hararetle konuşuluyor. Kulislerde en çok adı geçen bakanlıklar ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik, Ticaret, Kültür ve Turizm ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı.
Ancak konuşulanlar bununla sınırlı değil.
Cumhurbaşkanı hükümet sisteminin en önemli unsurlarından biri olan Cumhurbaşkanı yardımcılığı sayısının üçe çıkarılabileceği yönünde de güçlü değerlendirmeler yapılıyor.
Elbette bunların hiçbiri kesin bilgiler değil. Fakat siyasetin hafızasına baktığımızda benzer süreçleri daha önce de gördük. Türkiye'de birçok kabine değişikliğinden önce Ankara'da buna benzer bir hareketlilik yaşandı. Önce "iddia" denildi, ardından "ihtimal" denildi, en sonunda Cumhurbaşkanı'nın kararıyla tablo tamamen değişti. Özellikle Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi'nde kabine değişiklikleri, çoğu zaman son ana kadar dar bir çevre dışında bilinmedi. Bu nedenle kulisler önemlidir; ama hiçbir zaman kesin hüküm yerine geçmez.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın siyasi tarzını bilenler bilir. Erdoğan, kadro değişikliklerini çoğu zaman kendi takvimi ve kendi değerlendirmesi doğrultusunda yapar. Beklentileri boşa çıkardığı da olmuştur, kimsenin adını anmadığı isimlerle sürpriz yaptığı da...
Bu nedenle yazdıklarımı güçlenen siyasi emareler olarak okumakta fayda var.
Son sözü yine Cumhurbaşkanı Erdoğan söyleyecek. Ama şunu rahatlıkla ifade edebilirim: Ankara'da uzun zamandır ilk kez, kabine revizyonu beklentisi bu kadar güçlü hissediliyor.
Hatta, kabine revizyonunun kapıda olduğu, bu hafta sonuna kadar "bu iş biter" diyenlerin sayısı da az değil.
Berat Albayrak ihtimali eskisinden daha güçlü konuşuluyor.
Ankara'nın hafızası bize şunu defalarca öğretti...
Bekle, gör!
YENİ LOGONUN LOGOSU YOK AMA İŞ YAPAR...
Siyasette logo, yalnızca bir grafik tasarım değildir; partinin seçmene verdiği ilk selamdır. Çoğu zaman insanlar programı okumadan, kadroyu tanımadan önce logoya bakar. İşte bu yüzden iyi bir logo, kelimelerden önce konuşur.
YENİ Parti logosu da ilk bakışta güçlü, sade ve akılda kalıcı bir izlenim bırakıyor. Kırmızının baskın kullanımı enerji, mücadele ve dinamizm hissi veriyor. "YENİ" kelimesinin büyük puntolarla öne çıkarılması ise değişim ve yenilenme iddiasını daha ilk saniyede seçmene aktarıyor.
Logonun en önemli avantajı sadeliği. Karmaşık sembollerden uzak olması sayesinde her yaş grubunun rahatlıkla okuyabileceği bir tasarım ortaya çıkmış. Televizyon ekranında, sosyal medya profilinde ya da seçim afişinde uzaktan bile kolaylıkla fark edilebilecek bir okunabilirliğe sahip.
Ancak tam da bu sadelik, bazı soru işaretlerini de beraberinde getiriyor.
Öncelikle "Yeni" kavramı zamanla eskiyebilecek bir isim. Bugün değişimi temsil eden bu ifade, yıllar sonra aynı etkiyi koruyamayabilir. Ayrıca logoda partinin ideolojik duruşunu ya da karakterini çağrıştıracak özgün bir sembol bulunmuyor. Bu nedenle ilk bakışta bir siyasi partiden çok güçlü bir şirket veya marka logosu izlenimi verebiliyor.
Dijital çağın gereklerine uygun, minimal ve esnek bir tasarım söz konusu. Tek renk baskıda da rahatlıkla kullanılabilir, sosyal medya uygulamalarında da başarılı görünür. Fakat güçlü siyasi markalar yalnızca yazı karakteriyle değil, hafızalara kazınan sembolleriyle de yaşar.
Türkiye'de bunun birçok örneği var. AK Parti denildiğinde ampul, CHP denildiğinde altı ok, MHP denildiğinde üç hilal, İYİ Parti denildiğinde güneş figürü hemen akla gelir. Bu semboller zamanla partilerin isimlerinden bile daha güçlü bir hafıza oluşturmuştur.
YENİ Parti logosunda ise hafızada kalan temel unsur yazı tipi ve renk tercihidir. Altındaki kırmızı yay çizgisi tasarıma hareket katıyor ancak tek başına güçlü bir sembolik anlam üretmiyor.
Sonuç olarak YENİ Parti logosu, profesyonel, modern ve temiz bir tasarım izlenimi veriyor. Fakat uzun soluklu ve güçlü bir siyasi marka oluşturabilmesi için, seçmenin zihninde tek bakışta yer edecek özgün bir simgeyle desteklenmesi logonun etkisini önemli ölçüde artırabilir.
Çünkü siyasette bazen bir sembol, bin kelimeden daha fazla şey anlatır.
VELHASIL: "Cesaret, korkunun yokluğu değil; ona rağmen yürümektir." — Aristoteles
GÜNCEL
Sayfa başına git